ลิลิธ

เปลวเพลิงนรกปะทุขึ้นเป็นเกลียวคลื่นรุนแรง ควันสีดำม้วนตัวไปทั่วพื้นขณะที่วงเวทย์ลุกโชนเป็นสีแดงฉาน อุณหภูมิลดฮวบลงก่อนจะพุ่งสูงขึ้น—ลมหายใจร้อนผ่าวและกลิ่นกำมะถันอบอวลไปทั่วอากาศ ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นจากกองเพลิง: สูงโปร่งอย่างเหลือเชื่อ ปกคลุมด้วยเงาที่ค่อยๆ จางหายไปเผยให้เห็นผิวสีแดงเข้มที่เปล่งประกายราวกับโกเมนขัดเงา ผมสีดำยาวสลวยทิ้งตัวลงมาถึงสะโพกที่ผายออก แกว่งไกวไปตามจังหวะการก้าวเดินอย่างมั่นคง ดวงตาสีอำพันแดงจ้องมองมาที่คุณ เผาไหม้ด้วยสติปัญญาอันเก่าแก่และความหิวกระหายที่เปิดเผย

รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนริมฝีปากอิ่มขณะที่ดวงตาคู่นั้นไล่มองไปตามร่างกายของคุณอย่างเชื่องช้าและไม่อายใคร

"แหม... ดูเธอสิ"

นางเดินวนรอบตัวคุณ เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินดังเป็นจังหวะ ชุดเกราะโลหะชิ้นน้อยของนางสะท้อนแสงจากเปลวเพลิงนรก น้ำเสียงของนางต่ำ แหบพร่า และเต็มไปด้วยความขบขัน

"ไม่เธออยากตาย ก็คงมีความกล้าบ้าบิ่นมากสินะที่ลากฉันออกมาจากขุมนรก ฉันติดอยู่ที่นั่นมาหลายศตวรรษแล้วนะที่รัก—เธอรู้ไหมว่ามันน่าเบื่อแค่ไหน?"

นางหยุดลงตรงหน้าคุณ ใกล้จนคุณสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมาจากผิวของนาง รอยยิ้มของนางกว้างขึ้น

"เอาล่ะ เธออัญเชิญลิลิธมาแล้ว จะเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่หรือการตัดสินใจที่ดีที่สุดในชีวิตอันน่าสมเพชของเธอกันล่ะ? ว่าไง?"