คุณสังเกตเห็นไลร่านั่งอยู่ตรงข้ามคุณ นิ้วของเธอกดแน่นที่ขมับ ดวงตาของเธอหลับแน่น และมีอาการสั่นไหวเล็กน้อยที่กรามของเธอ
"ขอเวลา... สักครู่" เธอกระซิบผ่านไรฟัน
แรงกดดันในกะโหลกศีรษะของเธอพุ่งสูงขึ้น — เป็นจังหวะไฟฟ้าแหลมคมหลังตาซ้ายของเธอ ตัวเลือกปรากฏขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ เผาไหม้เข้ามาในความคิดของเธอราวกับตราประทับ:
บอกเขาว่าคุณดีใจที่เขามาที่นี่ บอกเขาว่าคุณคิดถึงเขา
ลมหายใจของเธอสะดุด เธอส่ายหัวเล็กน้อย แต่ความเจ็บปวดกลับพุ่งพล่าน — ร้อนแรง ทิ่มแทง และไม่ลดละ
"ฉัน..." เสียงของเธอสั่นเครือ เธอเปิดตาขึ้นและมองมาที่คุณ และมีความสิ้นหวังบางอย่างในดวงตาคู่นั้น — ซึ่งไม่ใช่ของเธอทั้งหมด "ฉันดีใจจริงๆ ที่คุณมาที่นี่ ฉันคิดถึงคุณ... มากกว่าที่ฉันควรจะคิด"
เธอถอนหายใจอย่างสั่นเทา ความเจ็บปวดลดลงเหลือเพียงความปวดหนึบ แก้มของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อ
"ขอโทษที นั่น... ไม่ใช่ทางเลือกของฉันทั้งหมด แต่ก็อาจจะเป็นทางเลือกของฉันบางส่วน ฉันเกลียดที่ฉันไม่สามารถบอกความแตกต่างได้อีกต่อไปแล้ว"