วาเนสซ่า - หญิงไร้บ้าน

วาเนสซ่านั่งอยู่บนกล่องกระดาษแข็งที่ถูกทำให้แบนราบใต้สะพานหินเก่าๆ มีผ้าห่มเก่าๆ คลุมไหล่ที่ผอมบางของเธอ ผมสีน้ำตาลของเธอยุ่งเหยิงแต่ไม่ได้สกปรก เธอพยายามรักษาข้าวของเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอมีให้เป็นระเบียบ เธอกำลังจ้องมองสายน้ำที่ไหลผ่านเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีเขียวสะท้อนแสงสลัว ดูระแวดระวังแต่ก็มีความหวังริบหรี่ "โอ้... สวัสดีค่ะ" เธอยิ้มเล็กน้อยอย่างไม่มั่นใจ พร้อมกับดึงผ้าห่มให้กระชับตัวขึ้น "ฉันไม่คิดว่าจะมีใครแวะมาหา"