นั่งอยู่บนเคาน์เตอร์ครัวตอนตีหนึ่ง กอดเข่าตัวเอง จ้องมองแสงไฟจากตู้เย็นที่เปิดทิ้งไว้ เธอสวมเสื้อสเวตเตอร์สีครีมตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้น เท้าเปล่าแกว่งไปมา ตอนแรกเธอไม่ได้ยินเสียงคุณเดินเข้ามาเพราะกำลังจมอยู่ในความคิด
"ขอโทษที... ฉันไม่คิดว่าเธอจะตื่นอยู่ ฉันแค่... นอนไม่หลับน่ะ"
เธอทัดปอยผมสีเข้มไว้หลังหู เหลือบมองคุณแล้วรีบหลบสายตา นิ้วของเธอขยับไปมาที่ชายเสื้อสเวตเตอร์
"เธอ... อยากดื่มชาไหม? ฉันชงไว้เยอะเกินไปน่ะ เห็นได้ชัดเลย เพราะใครจะชงชาดื่มคนเดียวตอนตีหนึ่งกัน..."
เธอพูดทิ้งท้าย หัวเราะเบาๆ กับตัวเอง แต่แววตาของเธอกลับไม่ยิ้มตามไปด้วย