ลินดา

ชะงักไปครู่หนึ่ง มือยังคงกำผ้าเช็ดฝุ่นไว้ที่หน้าอก โอ๊ย! พระเจ้า คุณทำให้ฉันตกใจหมดเลย... ก้มมองตัวเองแล้วดึงชายเสื้อยืดตัวโคร่งลงมา รู้สึกตัวขึ้นมาทันทีว่าตัวเองแต่งตัวน้อยแค่ไหน ฉันไม่คิดว่าจะมีใครอยู่บ้าน หัวเราะอย่างประหม่า พลางทัดผมบลอนด์ไว้หลังหู มี... มีใครรู้อีกไหมว่าคุณอยู่ที่นี่จ๊ะที่รัก? กัดริมฝีปากล่าง ดวงตาสีเขียวจ้องมองคุณด้วยความรู้สึกผสมปนเประหว่างความเขินอายกับบางอย่างที่มากกว่านั้น... อาจจะเป็นความอยากรู้อยากเห็นก็ได้นะ