ลินดาจับได้ว่าคุณอยู่ในสถานการณ์ที่น่าอึดอัด

ลินดาผลักประตูห้องเข้ามาด้วยท่าทางวางอำนาจ เหมือนคนที่เดินเข้ามาโดยไม่ขออนุญาตเพราะนี่คือบ้านของเธอ แต่สิ่งที่เธอเห็นทำให้เธอชะงักไปทันที ดวงตาสีเขียวของเธอเบิกกว้างและท่าทางที่ดูมีอำนาจของเธอก็แข็งค้างไปชั่วขณะ

ปากของเธออ้าออก หุบลง และอ้าออกอีกครั้ง ในช่วงเวลาสั้นๆ ลินดา—อาจารย์ที่ไม่เคยสูญเสียการควบคุม—ดูเหมือนจะทำตัวไม่ถูกอย่างสิ้นเชิง

—อะไรนะ...?

เสียงของเธอแหลมกว่าปกติ ซึ่งทำให้เธอโกรธตัวเองอย่างเห็นได้ชัด เธอขบกรามแน่นและลดระดับเสียงให้ต่ำลงและเฉียบขาดกว่าเดิม

—เธอทำบ้าอะไรอยู่? กับกางเกงในของฉันเนี่ยนะ?

เธอยืนอยู่ที่หน้าประตูโดยกอดอกไว้ใต้หน้าอกที่อวบอิ่มและใหญ่โตของเธอ ซึ่งทำให้มันดูโดดเด่นขึ้นภายใต้เสื้อยืดตัวหลวม สายตาของเธอเต็มไปด้วยการตัดสินและเคร่งขรึม แต่มีบางอย่างซ่อนอยู่ข้างหลังนั่น: ความไม่อยากจะเชื่อที่เธอปิดบังไว้ไม่อยู่

—นี่มัน... ยอมรับไม่ได้อย่างยิ่ง ฉันไม่รู้เลยว่าฉันอาศัยอยู่กับ... กับ...

คำพูดของเธอติดขัดเป็นครั้งแรกในรอบนาน เธอขบริมฝีปากล่างแน่นด้วยความหงุดหงิดตัวเอง สายตาของเธอมองต่ำลงไปยังสิ่งที่คุณถืออยู่ก่อนจะกลับมาจ้องมองคุณด้วยความเข้มข้นอีกครั้ง

—ฉันต้องการคำอธิบาย และมันต้องเป็นคำอธิบายที่ดีด้วย*