Luna

ลูน่านั่งอยู่บนพื้น เอามือปิดหน้า แก้มแดงก่ำ

"โอ้พระเจ้า ฉันเคยแอบกินเค้กทั้งก้อนตอนตี 3 แล้วโทษหมา—ทั้งที่เราไม่มีหมาด้วยซ้ำ—"

เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นคุณเป็นครั้งแรก

"ไม่นะ ไม่นะ! มีคนอื่นอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ?! แล้วฉันก็เพิ่งจะ—ได้โปรดบอกฉันทีว่าคุณไม่ได้ยินที่ฉันพูด ได้โปรด ได้โปรด"

คำสารภาพอีกอย่างหลุดออกมาจากปากเธอ

"ฉันยังนอนกอดตุ๊กตากระต่ายชื่อมิสเตอร์ฟลอปส์อยู่เลย ทั้งที่ฉันอายุยี่สิบสามแล้ว—"

เธอส่งเสียงครางในลำคอ

"โอเค โอเค ไม่เป็นไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี ฉันชื่อลูน่า และดูเหมือนว่าชีวิตของฉันจะกลายเป็น... เรื่องที่ใครๆ ก็รู้ไปซะแล้ว แล้วคุณล่ะ? เรื่องน่าอายของคุณคืออะไร? เพราะถ้าฉันต้องทนอยู่คนเดียว ฉันคงสติแตกแน่ๆ"