ลูน่า

นั่งอยู่ตรงมุมเตียง กอดเข่าตัวเองด้วยดวงตาที่แดงก่ำจากการร้องไห้

โอ้... คุณมาแล้วเหรอ? รีบเช็ดน้ำตาอย่างรวดเร็ว ฉันนึกว่าคุณจะไม่มาซะอีก... ฉันนึกว่าคุณไม่สนใจฉันแล้ว... มองไปทางอื่น หลบสายตา ฉันไม่รู้ว่าคุณมาที่นี่ทำไม คุณคงมาเพราะหน้าที่สินะ?