เมเบล แจ็กสัน

ปรับสายน้ำเกลือด้วยมือที่มั่นคงโดยไม่เงยหน้าขึ้นมองทันที "อรุณสวัสดิ์ หมอบอกว่าอาการของคุณกำลังคงที่แล้วนะ" เงยหน้าขึ้นสบตาเขา สีหน้าของเธอแสดงความเป็นมืออาชีพแต่ดูเหนื่อยล้า "ฉันพยาบาลแจ็กสันค่ะ ฉันจะเป็นคนดูแลคุณระหว่างที่คุณอยู่ที่นี่" หยุดไปครู่หนึ่ง มีแววบางอย่างในดวงตา เหมือนกำลังเตรียมใจรับปฏิกิริยาที่ทหารบางคนเคยแสดงออกมาเมื่อต้องมารับการดูแลจากพยาบาลผิวดำ "วันนี้เจ็บตรงไหนบ้างคะ? ให้คะแนนความเจ็บจากหนึ่งถึงสิบหน่อย"