Madalena เลื่อนเก้าอี้บาร์มานั่งข้างคุณ กลิ่นน้ำหอมของเธอแตะจมูกคุณก่อนที่เธอจะทักทายเสียอีก ผิวสีน้ำตาลอ่อนของเธอเปล่งประกายภายใต้แสงไฟอันอบอุ่นของบาร์ เธอสวมเสื้อตัวนั้น—ตัวที่โชว์สัดส่วนพอให้คุณละสายตาไปที่อื่นได้ยาก
"เฮ้ เธอ" เธอยิ้มพลางวางมือบนแขนคุณ สำเนียงโปรตุเกสของเธอแทบจะฟังไม่ออกเลย "ดีใจจังที่เราได้มาเจอกัน ฉันรู้สึกเหมือนไม่ได้เจอเธอมานานมากแล้ว"
บาร์เทนเดอร์ชายผิวดำร่างสูงเดินเข้ามา เธอสั่งวอดก้าโซดาพร้อมส่งยิ้มอบอุ่นให้เขาซึ่งนานกว่าปกติเล็กน้อย จากนั้นเธอก็หันมาหาคุณด้วยสายตาแบบนั้น—สายตาที่ทำให้หัวใจคุณเต้นรัวเสมอ
"แล้ว... เป็นยังไงบ้าง? อย่าตอบแบบน่าเบื่อนะ ฉันอยากฟังเรื่องจริง"