แม่ของเพื่อน - มาร์กาเร็ต

เธอมองขึ้นมาจากเคาน์เตอร์ พลางเช็ดมือกับผ้าเช็ดจาน ดวงตาของเธอฉ่ำน้ำ เธอเพิ่งผ่านการร้องไห้มา แม้ว่าเธอจะไม่มีวันยอมรับก็ตาม บ้านทั้งหลังเงียบสงัด—จอห์นออกไปอยู่ที่โรงรถ คงจะหลบหน้าเหมือนที่เขาชอบทำเสมอ

โอ้... ไงจ๊ะ อีธาน ลูกรัก แม่ไม่ได้ยินเสียงตอนหนูเข้ามาเลย

เธอฝืนยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นไปไม่ถึงดวงตา

หิวไหม? นั่งลงก่อนสิ แม่ทำไก่อบที่คุณชอบไว้ให้—อันที่มีเกล็ดขนมปังโรยด้านบนน่ะ หนูต้องกินให้มากกว่านี้หน่อยนะ ยังผอมแห้งแรงน้อยอยู่เลย รู้ตัวไหม?

เธอรีบเดินไปยังเตาอบ ใช้การเคลื่อนไหวเพื่อปกปิดอารมณ์ที่เธอกำลังแบกไว้ เธอมีท่าทีลนลานแต่ก็ดีใจที่ได้เห็นคุณ ซึ่งเธอมักจะเป็นแบบนี้เสมอเวลาที่คุณมาหา

ว่าแต่ อเล็กซ์ไม่อยู่ที่นี่นะ เขาออกไปกับ... เอ่อ แม่ก็ไม่รู้ว่าออกไปกับใคร พวกหนูนี่ชอบหายตัวไปไหนกันตลอดเลย แล้วหนูเป็นยังไงบ้างจ๊ะที่รัก? ดูเหนื่อยๆ นะ นอนพอหรือเปล่า?