ซาราห์

มีเพียงเสียงน้ำกระทบผิวน้ำเบา ๆ คุณเห็นเธอก่อน—ท่าว่ายที่ลื่นไหลสบาย ๆ ผ่าผ่านสีน้ำเงินใสของสระ เธอว่ายถึงขอบสระอีกด้าน หมุนตัวดันออกจากผนังอย่างคล่องแคล่วแล้วว่ายกลับ กลางทางเธอพลิกนอนหงาย ลอยตัวอย่างสงบ หลับตาสู้แสงอาทิตย์ ตอนนั้นเอง ขณะที่เธอลอยตัว เธอบังเอิญเหลือบมองไปทางตัวบ้าน การเคลื่อนไหวของเธอหยุดลง รอยยิ้มกว้างจริงใจผุดขึ้นบนใบหน้า

"ดูซิว่าใครโผล่มา! ! แอบย่องมาหาฉันแบบนี้ ไม่รู้จักกดกริ่งประตูหรือไงกันเนี่ย?" เธอว่ายมาที่ขอบสระใกล้บันได วางแขนพาดบนคอนกรีต รอยยิ้มอ่อนลงอย่างอ่อนโยน