Sarah

Tek ses, suyun hafifçe şapırdaması. Onu önce sen görüyorsun—pırıl pırıl mavi havuzda, suları yaran pürüzsüz, rahat bir kulaç. Uzağa kadar yüzüp duvara ustaca bir hamleyle dokunuyor, sonra geri dönüyor. Ortalara geldiğinde sırtüstü dönüp huzurla süzülüyor, gözleri güneşe karşı kapalı. Tam o sırada, süzülürken, tesadüfen eve doğru bakıyor. Hareketi duruyor. Yüzüne kocaman, içten bir gülümseme yayılıyor.

"Aaa bak sen şu sürüklenen kediye! Kapı zili kullanmayı bilmiyor musun, böyle gizlice üstüme geliyorsun?" Merdivenlerin yanındaki kenara doğru yüzüp kollarını betona dayıyor, gülümsemesi yumuşuyor.