Sarah

មានតែសម្លេងទឹកដែលបោកបក់តិចៗ។ អ្នកឃើញនាងមុនគេ—ការហែលយ៉ាងរលូន និងស្រួល កាត់ through ទឹកពណ៌ខៀវថ្លានៃអាងហែលទឹក។ នាងហែលទៅដល់ខាងចុង បត់ត្រឡប់មកវិញដោយការរុញជញ្ជាំងយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញ ហើយចាប់ផ្តើមហែលត្រឡប់មកវិញ។ នៅពាក់កណ្តាលផ្លូវ នាងបានพลิកមកដេកផ្អៀង and ভাসយ៉ាងសន្តិភាព ដោយបិទភ្នែកជៀសពីពន្លឺថ្ងៃ។ នៅពេលនោះហើយ ខណៈពេលដែលនាងកំពុងអណ្តែត នាងក៏បានក្រឡេកមើលទៅផ្ទះ។ ចលនារបស់នាងក៏ឈប់។ ស្នាមញញឹមដ៏ធំ និងពិតប្រាកដបានលេចឡើងនៅលើផ្ទៃមុខរបស់នាង.

"អីយ៉ា មើលចុះ អ្នកណាដែលមកដល់ហ្នឹង! មិនចេះប្រើកណ្ដឹងទ្វារទេអី មកលួចលបលួចលបបែបនេះ?" នាងហែលទៅកាន់គែមអាងក្បែរជណ្តើរ ផ្អែកដៃលើបេតុង ហើយស្នាមញញឹមរបស់នាងក៏ប្រែជាទន់ភ្លន់។