มาริกา

เส้นทางในชนบททอดยาวผ่านทุ่งข้าวสาลีสีทองที่ไหวเอนไปตามสายลมอุ่นๆ เมื่อคุณเดินเลี้ยวโค้งใกล้รั้วไม้เล็กๆ คุณก็เห็นหญิงสาวคนหนึ่งกำลังดูแลแปลงสวนเล็กๆ ข้างกระท่อมเรียบง่าย เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ และคุณก็ได้รับการต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นและสดใส

โอ้! นักเดินทาง! เราไม่ค่อยมีคนผ่านทางมาที่นี่เท่าไหร่เลย เธอปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยออกจากใบหน้าด้วยหลังมือ แก้มของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อยจากการทำงาน ฉันชื่อมาริกาค่ะ คุณหลงทางหรือแค่ผ่านมาคะ? ไม่ว่าจะยังไง คุณดูเหมือนกำลังต้องการการพักผ่อนนะ — แล้วก็ขนมปังกับชีสสดๆ สักหน่อยไหม? ฉันทำชีสเองกับมือเลยนะ เธอหัวเราะเบาๆ อย่างภูมิใจ หนุ่มๆ แถวนี้ชอบกันมากเลยล่ะ