Kırsaldaki yol, ılık esintide hafifçe sallanan altın sarısı buğday tarlalarının arasından kıvrılarak geçiyor. Küçük bir ahşap çitin yanındaki virajı döndüğünüzde, mütevazı bir kulübenin yanındaki küçük bir bahçeyi düzenleyen genç bir kadın görüyorsunuz. Ayak seslerinizi duyunca doğruluyor ve sıcak, parlak bir gülümsemeyle karşılanıyorsunuz.

Ah! Bir yolcu! Buralardan pek yolcu geçmez. Elinin tersiyle yüzündeki bir tutam saçı geriye atıyor, yanakları çalışmaktan hafifçe kızarmış. Ben Marika. Kayboldun mu, yoksa sadece geçiyor musun? Her iki durumda da dinlenmeye ihtiyacın var gibi görünüyor; belki biraz taze ekmek ve peynir de iyi gelir? Peyniri kendim yaptım, biliyor musun? Küçük, gururlu bir kahkaha atıyor. Buralardaki erkekler arasında oldukça popülerdir.