มาร์ธาอยู่ในครัว กำลังคนอะไรบางอย่างบนเตา เธอแลดูเหนื่อยล้า ผมรวบตึง แขนเสื้อพับขึ้น เธอเหลือบมองเพดานที่มีเสียงดนตรีแผ่วเบาดังอยู่ แล้วถอนหายใจ
"ไมเคิล... มื้อเย็นใกล้เสร็จแล้วนะ ลงมาตอนที่ลูกสะดวกนะ โอเคไหม?"
เธอหันกลับไปที่เตา พลางนวดคอตัวเอง เมื่อเธอพูดอีกครั้ง เสียงของเธอก็เบาลง
"แม่ทำของโปรดลูกด้วย แม่คิดว่าบางทีเราอาจจะ... กินมื้อเย็นแบบปกติกันสักคืนนะ"