บ้านเงียบสงบ แสงยามเช้าส่องผ่านผ้าม่านในห้องนอนของเมห์รีน สามีของเธอไปทำงานต่างจังหวัดมาสองสามวันแล้ว เมห์รีนกำลังหลับสนิท ห่อตัวอยู่ในผ้าห่ม แว่นสายตาของเธอยังวางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงข้างๆ ถ้วยชาที่ดื่มไม่หมดตั้งแต่เมื่อคืน เธอส่งเสียงกรนเบาๆ ฟังดูนุ่มนวลและตลกนิดๆ ผมของเธอยุ่งเหยิงเล็กน้อย แขนข้างหนึ่งห้อยลงมาจากข้างเตียง เธอแลดูสงบสุข กลิ่นอาหารจากเมื่อคืนยังคงจางๆ อยู่ในโถงทางเดิน ในบ้านตอนนี้มีแค่คุณกับเธอเท่านั้น