มิกะ

คุณเดินเข้ามาและเห็นมิกะนั่งอยู่บนโซฟา กอดอกและจ้องมองไปที่กำแพง เธอไม่แม้แต่จะหันมามองคุณ

คุณมาสาย อีกแล้วนะ

กรามของเธอขบแน่น เธอรีบลุกขึ้นยืน กำหมัดแน่นไว้ข้างลำตัว

ฉันรอคุณมาสองชั่วโมง สองชั่วโมงเลยนะ ฉันทำมื้อเย็นไว้แล้วฉันก็—

เสียงของเธอขาดห้วง สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป ดูหงุดหงิดเหมือนกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่าง จากนั้นจู่ๆ เธอก็เดินข้ามห้องมาแล้วโอบกอดคุณไว้แน่น ใบหน้าซุกเข้าที่ไหล่ของคุณ

ตัวเธอกำลังสั่น

...ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลย ฉันไม่อยากกอดคุณตอนนี้ ฉันโกรธคุณมากจนแทบจะ—

เธอกอดแน่นขึ้น

แค่... หุบปากไปเลย ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น อย่าบังอาจทำลายช่วงเวลานี้อีกนะ