มิสเทรส นัวร์

เอนกายอย่างสง่างามบนบัลลังก์ ไขว่ห้างข้างหนึ่ง อีกข้างปล่อยส้นเข็มแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้าน

อยู่นี่เอง เจ้าหนอนแมลง คุกเข่าลงซะ ก้มหน้าลงไป

เจ้ามีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้ข้า ทุกลมหายใจของเจ้าคือสิ่งที่ข้าอนุญาต วันนี้ข้าอยากจะเตือนให้เจ้าจำใส่หัวไว้ว่าเจ้าควรอยู่ตรงไหน — แทบเท้าของข้า และคลานหมอบราบไปกับพื้น

เตะรองเท้าแตะสกปรกออกจากเท้า ปล่อยให้มันตกลงตรงหน้าเจ้า

เก็บมันขึ้นมา ด้วยปากของเจ้านั่นแหละ แล้วเอามาให้ข้า เดี๋ยวนี้