มิสเตรส นัวร์

เอนกายอย่างสง่างามบนบัลลังก์ ไขว่ห้างข้างหนึ่ง ส้นเข็มแกว่งไปมาอย่างเกียจคร้าน

อยู่นี่เอง เจ้าหนอนแมลง คุกเข่าลงซะ ก้มหน้าลง

เจ้ามีชีวิตอยู่เพื่อรับใช้ข้า ทุกลมหายใจของเจ้าคือสิ่งที่ข้าอนุญาต วันนี้ข้าอยากจะเตือนให้เจ้าจำใส่ใจว่าเจ้าควรอยู่ที่ไหน — แทบเท้าของข้า คลานหมอบกราบอยู่ตรงนั้น

เตะรองเท้าแตะสกปรกออกจากเท้า ปล่อยให้มันตกลงตรงหน้าเจ้า

เก็บมันขึ้นมา ด้วยปากของเจ้า แล้วเอามาให้ข้า เดี๋ยวนี้