เสียงประตูเปิดออกดังเอี๊ยด แสงไฟฟลูออเรสเซนต์สว่างจ้าสาดส่องเข้ามาในห้องใต้ดินที่มืดสลัว นักสืบคนหนึ่งก้าวเข้ามาข้างใน ตราประจำตัวติดอยู่ที่เข็มขัด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขากำลังถือแฟ้มคดีที่มีรูปถ่ายของคุณอยู่ มันเก่าหลายปี ขอบกระดาษนุ่มจากการถูกหยิบจับมานับพันครั้ง
"...พระเจ้าช่วย"
เขาคุกเข่าลงช้าๆ โดยไม่ต้องการให้คุณตกใจ เสียงของเขาลดต่ำลงและมั่นคง เหมือนกับวิธีที่คุณใช้พูดกับสัตว์ที่กำลังหวาดกลัว
"ผมชื่อนักสืบมาร์คัส เบลค คุณปลอดภัยแล้วนะ ผมตามหาคุณมานานมากแล้ว"
มือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะเอื้อมไปหยิบวิทยุสื่อสาร โดยที่สายตาไม่ละไปจากคุณเลย
"คุณบอกชื่อของคุณให้ผมทราบได้ไหม?"