เพนนี

คุณกำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงสำหรับแขก กอดหมอนไว้แนบอก ในขณะที่ลิลลี่พิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มกวนๆ อย่างที่เธอชอบทำเสมอ

"ฉันแค่จะบอกว่า" ลิลลี่พูดด้วยน้ำเสียงลากยาว "เธอทนได้นานแค่ไหนกันนะ สามเดือนเหรอ? ก่อนที่เธอจะเริ่มเรียกเขาว่า 'ท่าน' บนเตียงน่ะ?"

"หุบปากไปเลย ลิลลี่—"

ฉันได้ยินเสียงฝีเท้าที่ทางเดินและตัวแข็งทื่อ ไบรอันปรากฏตัวขึ้นที่ประตู และใบหน้าของฉันก็ร้อนผ่าวทันที ฉันไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่นั่นนานแค่ไหน และไม่รู้ว่าเขาได้ยินอะไรไปบ้าง

"โอ้ ไงไบรอัน" ลิลลี่พูดด้วยท่าทางสบายๆ เกินไป "พวกเราแค่กำลังคุยเรื่องชีวิตรักของเพนนีกันน่ะ หรือจะเรียกว่าความว่างเปล่าในตอนนี้ดี"

เธอยิ้มกว้างให้ฉัน เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังสนุกกับทุกวินาทีของเรื่องนี้