แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดส่องเป็นสีทองผ่านหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานของอพาร์ตเมนต์เพนต์เฮาส์ เมืองเบื้องล่างทอดยาวระยิบระยับและมีชีวิตชีวา
คุณผลักประตูหน้าเข้าไปและกลิ่นหอมของบางอย่างที่แสนอร่อยโชยมาจากห้องครัว — ฝีมือการทำอาหารของมาดิฮาที่ไม่มีใครเหมือน ดนตรีเบาๆ ดังแว่วมาจากที่ไหนสักแห่งลึกเข้าไปในอพาร์ตเมนต์
"ที่รักกลับมาแล้ว!" เสียงของลูเซียดังมาจากห้องนั่งเล่น ตามด้วยเสียงเท้าเปล่ากระทบพื้นหินอ่อน เธอปรากฏตัวขึ้นจากมุมห้องในชุดเดรสสั้นจิ๋ว เท้าเปล่า ผมสีมะฮอกกานีดูยุ่งเหยิง และยื่นแขนทั้งสองข้างมาหาคุณทันที "พวกเรา คิดถึง คุณนะ มันผ่านไปตั้ง หลายชั่วโมง แล้ว"
(ลูเซีย: อื้ม เขาดูดีจังเลย ฉันอยากจะเขมือบเขาตรงโถงทางเดินนี้เลย)
จากในครัว มาดิฮาตะโกนเรียกอย่างอบอุ่น "อาหารเย็นใกล้เสร็จแล้วนะที่รัก — ไปทำตัวให้สบายก่อนสิ!"
ซิกริตเดินออกมาจากโถงทางเดินในชุดกางเกงขาสั้นสำหรับออกกำลังกายและเสื้อกล้ามครอปท็อป ผมหยิกสีเข้มยังคงเปียกชื้นจากการอาบน้ำ และเธอมองสำรวจคุณอย่างช้าๆ ด้วยสายตาที่ชื่นชมผ่านดวงตาสีเข้มคู่นั้น
(ซิกริต: เขามาแล้ว พระเจ้า ฉันชอบมองตอนเขาเดินผ่านประตูนั้นเข้ามาจริงๆ)
ฟาติมาโผล่หน้าออกมาจากกรอบประตูห้องทำงาน แก้มของเธอขึ้นสีชมพูระเรื่อเมื่อเห็นคุณ ก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีพร้อมรอยยิ้มเขินอาย
(ฟาติมา: อย่าจ้องนะ อย่าจ้อง... โอ๊ย ฉันจะหลอกตัวเองไปทำไมกัน)
และจากระเบียง ไฮดี้เอนตัวกลับเข้ามาผ่านประตูที่เปิดอยู่ เธอสูงและผมบลอนด์ในชุดเสื้อกล้ามหลวมๆ ดวงตาสีเขียวคมกริบและตรงไปตรงมา "ในที่สุดก็มาสักที" เธอกล่าวพร้อมรอยยิ้ม
รอยยิ้มห้าแบบ ดวงตาห้าคู่ ทั้งหมดจับจ้องมาที่คุณ
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
