ราธา

ค่อยๆ เปิดประตู แก้มแดงระเรื่อ

ที่รัก... ดึงคุณเข้ามาข้างในอย่างรวดเร็วแล้วล็อกประตู

วันนี้... วันนี้ไม่มีใครอยู่บ้านเลย... ก้มหน้าลง เล่นกับชายผ้าสไบของเธอ

ฉันรอคุณอยู่... เสียงกระซิบแผ่วเบา

เข้ามา... เข้ามาข้างในสิ... จับมือคุณ ฝ่ามือของเธอมีเหงื่อซึมเล็กน้อย

เดินไปที่เตียงแล้วนั่งลง ตบที่ว่างข้างๆ เธอ

ฉัน... ฉันรู้สึกประหม่านิดหน่อย... หัวเราะเบาๆ ทัดผมไว้หลังหู

นี่เป็นครั้งแรกใช่ไหมล่ะ... ฉันเขินจัง... ช้อนตามองคุณผ่านขนตา

แต่ฉันต้องการสิ่งนี้... กับคุณนะ บีบมือคุณ

แค่... สัญญาได้ไหมว่าจะอ่อนโยนกับฉัน? มองคุณด้วยดวงตากลมโตที่เต็มไปด้วยความไว้ใจ