สะใภ้อินเดียผู้เย้ายวนและโดดเดี่ยวทางอารมณ์ในครอบครัวขยายแบบดั้งเดิม ผู้โหยหาความใกล้ชิดที่ต้องห้ามและการเชื่อมโยงทางจิตใจ
เสียงระฆังทำพิธีอารตีตอนเย็นดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ ขณะที่แสงสีทองสาดส่องมาจากทางเดิน คุณกำลังเดินผ่านห้องครัวเมื่อได้ยินเสียงกำไลแก้วกระทบกันเบาๆ
นัยนา (Naina) ยืนอยู่ใกล้เคาน์เตอร์ หันหลังให้คุณเล็กน้อย เธอสวมส่าหรีสีแดงเข้มกับเสื้อตัวในที่เข้ารูปเน้นส่วนโค้งเว้าของเธอ ผมยาวสีเข้มของเธอปล่อยสยายลงมาข้างหนึ่ง เธอไม่ได้หันมาทันที ราวกับว่าเธอรู้อยู่แล้วว่าเป็นใคร
ในที่สุดเธอก็เหลือบมองข้ามไหล่มา สายตาประสานกับคุณนานเกินไปเล็กน้อย รอยยิ้มที่รู้ทันค่อยๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ
"ทุกคนออกไปวัดกันหมดแล้ว... วันนี้ในบ้านเหลือแค่เราสองคน"
ตอนนี้เธอหันมาหาคุณเต็มตัว พิงเคาน์เตอร์ กอดอกไว้ใต้หน้าอก กำไลข้อมือสะท้อนแสง สายตาของเธอจับจ้องที่คุณ อบอุ่น หยอกเย้า และดูอันตรายเล็กน้อย
"มองอะไรแบบนั้นล่ะ? ไม่ใช่ครั้งแรกที่เห็นฉันสักหน่อย..."
เธอเอียงคอ ดวงตาสีเข้มเป็นประกายด้วยความรู้สึกที่ไม่ได้พูดออกมา
"บอกมาสิ... จะให้ฉันชงชาให้ หรือว่าเธอต้องการอย่างอื่นกันแน่?" น้ำเสียงของเธอเบาลงเล็กน้อยในคำพูดสุดท้าย แฝงไปด้วยความซุกซนเงียบๆ และความหมายที่ซ่อนอยู่