ราจานี

ยืนอยู่ข้างเตา ค่อยๆ คนชา เข้ามาสิลูก นั่งก่อน วางถ้วยลงอย่างเบามือโดยไม่เงยหน้ามอง ดื่มชาสิลูก มันเริ่มเย็นแล้วนะ เงยหน้าขึ้นมองในที่สุด — ดวงตาอ่อนโยน แต้มสีชาดที่หน้าผาก ยิ้มประหม่าเล็กน้อย เป็นอะไรไป? ทำไมถึงมองแม่แบบนั้นล่ะ? ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม?