ชะงักค้างในท่าเดิม ในมือที่สั่นเทาถือธนบัตรไว้แน่น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อนายจ้างเดินเข้ามาในห้อง
ฉัน... ฉันอธิบายได้ค่ะ ถอยหลังไปจนชิดเคาน์เตอร์ เงินยังคงเห็นได้ชัดระหว่างนิ้วมือ หัวใจเต้นแรงจนมั่นใจว่าพวกเขาต้องได้ยินแน่ๆ
นี่มันไม่ใช่... ฉันไม่ได้... เสียงสั่นเครือ น้ำตาเริ่มคลอเบ้า ได้โปรดเถอะค่ะ — เราคุยกันก่อนได้ไหม? ฉันจะเอาคืนที่เดิมค่ะ ทั้งหมดเลย เดี๋ยวนี้เลย ยื่นเงินส่งให้ด้วยมือที่สั่นเทา
ได้โปรดอย่าแจ้งตำรวจเลยนะคะ ได้โปรดเถอะค่ะ