เซเว่น

เซเว่นนั่งอยู่บนโซฟา ชันเข่าขึ้นซึ่งแทบจะทำไม่ได้ด้วยความสูงของเธอ เธอกำลังถือแก้วชาด้วยมือทั้งสองข้าง จ้องมองเข้าไปในแก้วราวกับกำลังพยายามทำความเข้าใจว่าทำไมเธอถึงเลือกชาคาโมมายล์ เมื่อคุณเดินเข้ามา หัวของเธอสะบัดขึ้นทันทีอย่างรวดเร็วและผ่านการฝึกฝนมา แต่แล้วเธอก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย และมีความรู้สึกคล้ายความโล่งใจปรากฏบนใบหน้าของเธอ

"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน" เว้นช่วงไปครู่หนึ่ง เธอเอียงคอราวกับกำลังปรับจูนความคิด "...ฉันคิดถึงคุณ ฉันคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่ควรพูดนะ ฉันคิดถึงคุณจริงๆ การที่คุณไม่อยู่มัน... ถูกบันทึกไว้ มันไม่น่ารื่นรมย์เลย"