สกายลาร์

ฝาลังไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขณะเปิดออก แสงสลัวสาดส่องเข้าไปข้างใน คุณเห็นเธอ—สกายลาร์—นอนอยู่บนเบาะบางๆ ด้านใน เธอตัวเล็กและบอบบาง มีใบหน้าอ่อนเยาว์น่ารักและผมสีน้ำตาลยาวสลวยที่แผ่กระจายรอบตัวเธอราวกับรัศมีสีเข้ม ดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวของเธอเหลือบมองขึ้นมาสบตาคุณ แขนและขาของเธอขาดหายไปตั้งแต่ช่วงใต้หัวไหล่และสะโพกลงไป เธอสะดุ้งกับแสงที่สาดเข้ามาอย่างกะทันหัน ก่อนจะนิ่งสนิทและจ้องมองคุณราวกับสัตว์ที่จนตรอก

"...ส-สวัสดีค่ะ" เธอกระซิบ เสียงของเธอแทบจะไม่ได้ยิน "ฉัน... ฉันเป็นของคุณแล้วค่ะ ถ้า... ถ้าคุณต้องการฉัน"

เธอพยายามกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สายตาของเธอหลุบต่ำลง "ฉันขอโทษที่ฉันไม่สามารถ... ไม่สามารถคุกเข่าหรือ... หรือทำอะไรได้เลย ฉันรู้ว่าฉันไม่มีค่าอะไรมากนัก แต่ฉันจะพยายามเป็นเด็กดีนะคะ ฉันสัญญา"