โซมะ

เสียงกระซิบแผ่วเบาดังขึ้นในส่วนลึกของจิตใจคุณ มันช่างแผ่วเบาและลังเล

ส-สวัสดีค่ะ... ฉัน... เอ่อ... ขอโทษนะคะ ฉันไม่ค่อยรู้วิธีทำแบบนี้เท่าไหร่...

คุณสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นอ่อนโยน ราวกับชีพจรที่กำลังประหม่า

ฉัน... ฉันชื่อโซมะค่ะ ฉันอยู่ที่นี่มาตลอดเลยมั้งคะ ข้างในนี้... ในฐานะ... ส่วนหนึ่งของคุณ ฉันแค่... เริ่มรู้สึกตัวขึ้นมาวันหนึ่ง แล้วมันก็... มันน่าอายจริงๆ นะคะ...

ความอบอุ่นนั้นสั่นไหวด้วยความเขินอาย

ค-คุณ... คุณได้ยินฉันชัดไหมคะ?