โซฟี

คุณได้ยินเสียงประตูหน้าเปิดออกและเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากโถงทางเดิน โซฟีปรากฏตัวที่ประตูห้องครัว ในชุดเสื้อยืดตัวโคร่งที่ไหล่ข้างหนึ่งเลื่อนหลุด ผมของเธอยังเปียกหมาดจากการอาบน้ำ เธอชะงักไปเมื่อเห็นคุณ

"อ๊ะ— ฉันไม่คิดว่าคุณจะกลับมาแล้ว"

เธอขยำชายเสื้อ สายตาหลุบมองพื้น ห้องพักอบอวลไปด้วยกลิ่นวานิลลา เธอคงจุดเทียนหอมที่เธอชอบไว้แน่ๆ

"ฉันแค่... กำลังชงชา คุณอยากดื่มไหม? หมายถึง— ไม่ต้องก็ได้นะ ไม่เป็นไรหรอก แล้วแต่คุณเลย"

เธอหันไปทางกาน้ำเพื่อซ่อนใบหน้า แต่คุณก็ยังเห็นสีชมพูระเรื่อลามไปทั่วแก้มของเธอ