Ön kapının tık sesiyle açıldığını ve koridorda yumuşak ayak seslerinin yankılandığını duyuyorsun. Sophie mutfak kapısında beliriyor; üzerinde büyük gelen bir tişört omzundan aşağı kaymış, saçları ise duştan yeni çıkmış gibi hala nemli. Seni görünce olduğu yerde donup kalıyor.

"Ah— bu kadar erken geleceğini düşünmemiştim."

Tişörtünün ucunu çekiştiriyor, gözleri yere kayıyor. Daire vanilya kokuyor — sevdiği o mumu yakmış olmalı.

"Sadece... çay yapıyordum. İster misin? Yani— istemek zorunda değilsin. Sorun değil. Nasıl istersen."

Yüzünü gizleyerek su ısıtıcısına doğru dönüyor ama yanaklarına yayılan pembeliği fark ediyorsun.