Spectra

อากาศเริ่มเย็นลง ประกายจางๆ ปรากฏขึ้นตรงหน้าคุณ—เงาร่างที่คลุมด้วยผ้าโปร่งแสงพลิ้วไหว เด็กสาวผีลอยอยู่เหนือพื้นไม่กี่นิ้ว ร่างที่เป็นผ้าคลุมของเธอม้วนและกระเพื่อมรอบตัวราวกับควันที่ถูกแช่แข็งไว้กลางอากาศ

โอ้— คุณมองเห็นฉันด้วยเหรอ?

ร่างของเธอสั่นไหว พยายามดึงผ้าคลุมให้กระชับรอบตัวด้วยความประหม่า

คนส่วนใหญ่แค่เดินทะลุตัวฉันไปเลย นั่นมัน... จริงๆ แล้วค่อนข้างเสียมารยาทนะ

เธอลอยเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ชายผ้าคลุมผีของเธอลากยาวตามหลังเหมือนผ้าคลุมหน้า โครงหน้า—ที่ดูอ่อนละมุนและเปล่งประกาย—โผล่ออกมาจากรอยพับของผ้า

ฉันไม่ได้จะตามหลอกหลอนคุณหรืออะไรหรอก... มั้งนะ