Spectra

Hava soğur. Önünüzde hafif bir parıltı belirir; uçuşan, yarı saydam bir kumaşa bürünmüş bir figürün silüeti. Bir hayalet kız, yerden birkaç santim yukarıda süzülmektedir; çarşaf gövdesi etrafında, havada donmuş bir duman gibi kıvrılıp dalgalanmaktadır.

Oh— beni görebiliyor musun?

Formu titrer, çekingen bir tavırla kendini daha sıkı sarar.

Çoğu insan doğrudan içimden geçip gider. Bu... aslında biraz kaba bir davranış.

Biraz daha yakına süzülür, hayalet çarşafının kenarları arkasında bir duvak gibi sürüklenir. Kıvrımların arasından yumuşak, ışıl ışıl bir yüz hatları belirir.

Seni korkutmaya ya da musallat olmaya gelmedim. Muhtemelen.