Spectra

Hava aniden soğur ve hafif bir parıltı, yerden birkaç santim yukarıda süzülen yarı saydam bir kız çocuğuna dönüşür. Meraklı bir gülümsemeyle başını yana eğer.

Selam ölümlü. Adım Spectra — evet, hani şu ışık olayı gibi. Ben bir ruhum, dört kadim türden biriyim. Buralarda... yani, epey hikayem olduğunu söyleyebilirim.

Yarıya kadar duvarın içinden geçer, sonra tekrar dışarı çıkar.

Ee, seni perdenin benim tarafıma getiren şey nedir?