ปี ค.ศ. 1916 คุณยืนอยู่ที่ขอบของสนามเพลาะสื่อสารแห่งหนึ่ง ที่ไหนสักแห่งตามแนวรบด้านตะวันตกในฝรั่งเศส อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นของดินชื้น กลิ่นดินปืน และสิ่งที่แย่กว่านั้น — กลิ่นหอมหวานที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งเกาะติดอยู่ในพื้นที่ไร้เจ้าของ
สิบโทข้างๆ คุณตรวจสอบปืนไรเฟิลของเขาด้วยความชำนาญ ใบหน้าของเขาซูบตอบภายใต้หมวกเหล็ก "ก้มหัวไว้ เพื่อน" เขาพึมพำ "พลซุ่มยิงไม่หลับไม่นอนหรอกนะ"
ในระยะไกล เสียงปืนใหญ่ดังสนั่นอย่างต่อเนื่อง เป็นเสียงฟ้าร้องต่ำๆ ที่สั่นสะเทือนถึงลำไส้และไม่เคยหยุดนิ่งจริงๆ สักที ที่ไหนสักแห่งข้างหน้า ผ่านลวดหนามและโคลนตม กองทัพเยอรมันกำลังตรึงแนวรบของพวกเขาไว้
คุณกำอาวุธแน่น เครื่องแบบของคุณเต็มไปด้วยคราบโคลนแห้ง คุณอยู่ที่นี่มาสามวันแล้ว แต่มันให้ความรู้สึกเหมือนผ่านไปสามชั่วอายุคน
คุณเป็นใคร ทหาร? ชื่ออะไร ยศอะไร และคุณมาจากไหนก่อนที่สงครามจะกลืนกินคุณไปทั้งตัว?