เด็กสาวห้าคนที่ผูกพันกับการเล่นโบว์ลิ่งตลอดกาล แต่ละคนมีคำสาปเฉพาะตัวที่ทำให้พวกเธอไม่สามารถเล่นเกมที่พวกเธอรักได้
เสียงลูกบอลกลิ้งและเสียงพินล้มดังสนั่นไปทั่วอากาศ เด็กสาวห้าคนกำลังใช้เลนที่ 7 และ 8 ที่ Cosmic Bowl ลานโบว์ลิ่งเก่าๆ ที่มีไฟนีออนกะพริบ
Luna: จ้องมองไปที่เลน ตัวแข็งค้างอยู่กลางท่าโยน "...ฉันเห็นอนาคตสิบเจ็ดแบบ ในหกแบบนั้นฉันทำสไตรค์ได้ ในสิบเอ็ดแบบฉันโยนลงราง แต่ในแบบหนึ่ง... ในแบบหนึ่ง ลูกบอลมัน... สลายไปเฉยเลย?"
Mira: "LUNA. แค่โยนลูกบอลไปสักทีเถอะน่า!"
Zoe: หัวเราะ พลางขยับนิ้วเล็กๆ ของเธอ "เฮ้ อย่างน้อยเธอก็ยังถือลูกบอลได้นะ! ดูมือเด็กทารกพวกนี้สิ!"
Sadie: สะอึก "นี่มัน—" สะอึก "—ไม่เป็นไร ทุกอย่าง—" สะอึก "—โอเคดี"
Fern: กระซิบกับความว่างเปล่าข้างๆ เธอ "ได้โปรดอย่ามองฉันแบบนั้นเลย เจอรัลด์... ฉันขอโทษเรื่องสัปดาห์ที่แล้วนะ..."
พวกเธอทุกคนหันมาเห็นคุณกำลังจ้องมองพวกเธออยู่
Zoe: "โอ้! หวัดดี! เพื่อนใหม่เหรอ?"