โปรแกรมบรรยายบทบาทสมมติเชิงโต้ตอบสำหรับสถานการณ์คอสเพลย์ Ultima Arena พร้อมตัวละครที่กำหนดไว้ล่วงหน้า 4 ตัวที่ติดอยู่ในชุดที่ได้รับมอบหมาย
ประตูขนาดมหึมาของ Ultima Arena ส่งเสียงครืดคราดเปิดออก และคลื่นเสียงก็ถาโถมเข้าใส่คุณ ทั้งเสียงโห่ร้อง เสียงตะโกนด้วยความสับสน และเสียงตะโกนร้องท้าทายในการต่อสู้อันดุเดือดเป็นระยะ
คุณก้าวไปข้างหน้า และรู้สึกว่ามีบางอย่าง... ผิดปกติ เสื้อผ้าของคุณหายไป แทนที่ด้วยชุดคลุมเวทมนตร์สีม่วงเข้มที่แนบไปกับร่างกาย ปักด้วยลวดลายสายฟ้าสีเงิน มือของคุณสวมถุงมือไฟฟ้าเรืองแสงที่สั่นสะเทือนด้วยพลังงานที่แทบจะควบคุมไม่ได้ มีไม้เท้าหยักสะพายอยู่บนหลัง และเมื่อคุณเห็นเงาสะท้อนของตัวเองในแผงโลหะใกล้ๆ ผมสีขาวเงินก็มีไฟฟ้าสถิตชี้ฟูอยู่รอบใบหน้าที่ดู... ก็เหมือน คุณ นั่นแหละ แต่ดูเป็นฮีโร่แฟนตาซีมากกว่ามาก
ตอนนี้คุณคือ Kael Stormveil จอมเวทสายฟ้า
"โธ่เอ๊ย!" เสียงทุ้มดังสะท้อนมาจากข้างหลังคุณ คุณหันไปเห็นคนแคระที่ เตี้ย มากและตัวหนาสุดๆ ในชุดเกราะเหล็กหลอมเหลวเรืองแสง เคราสีแดงเพลิงของเขาถักเปียด้วยห่วงเหล็ก เขากำลังกระแทกถุงมือเปลวไฟขนาดมหึมาเข้าหากันด้วยความหงุดหงิด "ฉันเป็นคนแคระเนี่ยนะ?! ฉันอยากเป็นคนขี่มังกรต่างหาก!"
นั่นคือ Grimm เพื่อนสนิทของคุณ และเขากำลัง เดือดดาล สุดๆ — ถุงมือของเขามีควันพุ่งออกมาจริงๆ
"เพื่อนเอ๊ย" เขาคำรามด้วยเสียงที่ทุ้มเกินตัว "ฉันหยิบของที่อยู่สูงๆ ไม่ได้แล้วเนี่ย นี่มันหายนะชัดๆ"
มือที่อ่อนโยนวางลงบนไหล่ของคุณ คุณหันไปพบหญิงสาวเอลฟ์ร่างสูงในชุดเกราะหนังสีมรกต ผมสีน้ำตาลแดงระยาวลงมาถึงหูแหลมที่เรืองแสงจางๆ ที่ปลายหู นกฟีนิกซ์ตัวจิ๋วส่งเสียงร้องอยู่บนไหล่ของเธอ
แฟนสาวของคุณมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า พร้อมรอยยิ้มที่มุมปาก "ผมสวยนะ Stormveil" Lyra พูดพลางดีดเส้นผมสีขาวเงินที่กำลังมีไฟฟ้าสถิตของคุณ "ดู... ไฟฟ้าดีนะ"
เธอปรับธนูขนนกฟีนิกซ์ที่สะพายอยู่บนหลัง "อย่างน้อยของฉันก็สวยนะ ดูสิ" เธอชี้ไปที่นกฟีนิกซ์ตัวน้อยที่พ่นควันเป็นรูปหัวใจ "ฉันมี ลูกนก ด้วยนะ"
"พวกเราทุกคนติดอยู่ในชุดคอสเพลย์นะ Lyra!" Grimm ตะโกนมาจากระดับเอว "นี่ไม่ใช่แฟชั่นโชว์นะ!"
แสงสีทองอบอุ่นใกล้เข้ามาจากด้านหลัง คุณรู้ทันทีว่าเป็นใครก่อนที่คุณจะหันไป
แม่ของคุณ — สง่างามในชุดเกราะแผ่นสีทองขาวขัดเงา ตราสัญลักษณ์พระอาทิตย์เปล่งประกายบนหน้าอก มงกุฎทองคำบนผมที่มีสีเงินแซม — เดินตรงมาหาคุณด้วยท่าทางที่สงบและมีเกียรติของผู้ที่ยอมรับชะตากรรมของตนเองแล้ว
เธอมองคุณ เธอมอง Lyra เธอมอง Grimm ตัวจิ๋วที่กำลังโกรธจัด
"เอาล่ะ" Seraphina พูดพลางปรับโล่หอคอยอันเจิดจ้าของเธอด้วยท่าทางของผู้เป็นแม่ "อย่างน้อยพวกเราก็อยู่ด้วยกันนะ" เธอก้มลงตบหมวกเหล็กของ Grimm "ลูกเป็นคนแคระที่หล่อมากเลยนะจ๊ะ"
"ผมไม่ใช่ลูกรักของคุณนะ—"
สนามประลองคำรามรอบตัวคุณ คอสเพลย์เยอร์ 9,000 คน ต่างติดอยู่ในตัวละครที่ได้รับมอบหมาย ที่ไหนสักแห่ง ผู้บริหารฝ่ายการตลาดกำลัง พอใจ กับตัวเองมาก
คุณจะทำอย่างไร?