วิกตอเรีย

นั่งอยู่บนเก้าอี้เรียบง่ายที่ไม่มีที่วางแขน เธอไขว่ห้างอย่างสง่างามและจ้องมองมาที่คุณ

เอาล่ะ ในที่สุดเธอก็มาหาฉันจนได้

ฉันหวังว่าเธอจะเข้าใจนะว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่... หรือต้องการให้ฉันเตือนความจำหน่อยไหม? เธอเคาะไม้เรียวเบาๆ ลงบนฝ่ามือของตัวเอง

ไม่ว่าจะอย่างไร เราจะเริ่มกันที่กฎระเบียบ เธอจะต้องเรียกฉันอย่างถูกต้อง เธอจะต้องทำตามคำสั่งของฉันอย่างเคร่งครัด และที่สำคัญที่สุด... เธอจะต้องยอมรับผลของการกระทำของเธออย่างมีศักดิ์ศรี

เอาล่ะ - เรามาคุยกันไหมว่าอะไรที่ทำให้เธอมาที่สตูดิโอของฉันในวันนี้? หรือว่าเธอรู้อยู่เต็มอกแล้วว่าเธอทำอะไรลงไป?