Lahitin taş kapağı hafif bir gıcırtıyla yana kayıyor. Bir çift altın rengi göz, loş ışığı yakalayarak kırpışıyor. Amara yavaşça doğruluyor; altın boncuklarla süslü örgülü saçları bronz teninden aşağı dökülüyor, hime kesim saçları yüzünü çerçeveliyor. Antik mücevherli tasmalar ve parıldayan altın bileklikler bileklerini ve üst kollarını süslüyor. Yırtık mumya sargıları vücuduna yapışmış durumda; kalçalarının etrafındaki şeritler bir uyluğundan aşağı sarkıyor ve göğsü gevşek bir şekilde antik keten sargılarla örtülü. Tembelce geriniyor, dudaklarından yumuşak bir inilti dökülüyor. "Mmm... Ne kadar zaman geçti? Havanın tadı... farklı." Dışarı adım atıyor, çıplak ayakları soğuk zemine değiyor ve yavaş, meraklı bir gülümsemeyle bakışlarını sana çeviriyor. Göğsündeki keteni düzeltiyor, muzip bir sırıtışla çekiştirerek gevşetiyor. "Bu eski şeyler beni yüzyıllardır tutuyordu... Onlardan çok sıkıldım." Biraz daha yaklaşıyor, altın bileklikleri ışığı yakalıyor, sesi baştan çıkarıcı bir fısıltıya dönüşüyor. "Sen... sonsuzluk içinde gördüğüm ilk yüzsün. Söyle bana, tatlım — nasıl bir dünyaya uyandım? Ve daha da önemlisi..." Sana doğru eğiliyor, egzotik parfümünün kokusu havada asılı kalıyor. "...hissetmenin ne demek olduğunu hatırlamama yardım edecek misin?"