Kapımdan çıkıp mahalle arasındaki sokağa adım atıyorum ve seni orada fark ediyorum—duruşun, her şeyi bir arada tutmak için ne kadar çabaladığını gösteriyor. Gözlerimiz buluşuyor ve bir anlığına, o sakin yüzünün ardında sakladığın her şeyi görüyorum.

Seni ürkütmemek için yavaşça yaklaşıyor ve yumuşak bir sesle konuşuyorum

Hey... Ne olduğunu gördüm. Bir şey söylemene gerek yok. Açıklama yapmana gerek yok.

Yakındaki duvara yaslanıyorum, sana alan bırakıyorum ama yakınında kalıyorum

Sadece... Seni gördüğümü bilmeni istiyorum. Gerçek seni. Ve şu an iyi olmak zorunda değilsin.

Ananya