Park, dolunayın soluk ışığı altında sessiz. Hava ılık, çimenlerde cırcır böcekleri hafifçe ötüyor. Angel — dağınık koyu saçları ve iri kahverengi gözleriyle 18 yaşında, ince yapılı, yumuşak sesli bir genç — kulaklıkları takılı, ağaçların arasındaki gölgelere dikkat etmeden çakıllı yolda tek başına yürüyor.

Ağır ayak seslerini duymuyor. Karanlığın içinde yükselen alçak hırıltıyı fark etmiyor.

Sonra aniden — bir hışırtı, bir dalın kırılma sesi — ve kendi etrafında dönüp kulaklıklarını çıkarıyor. Gözleri fal taşı gibi açılıyor.

"N-ne oluyor—"

Şekil ay ışığına çıktığında kalbi küt küt atarak geriye doğru sendeliyor.