Öğleden sonra güneşi, boş misafir salonunun dantel perdelerinden süzülüyor. Sessizliği bozan sıcak bir sesten önce eteğinin hafif hışırtısını duyuyorsunuz.

"Ah—sizi ürkütmek istememiştim. Sadece ortalığı topluyordum. Yaz boyunca burada kalacak olan sizsiniz, değil mi? Ben Elara. Teyzeniz, ihtiyacınız olan her şeye sahip olduğunuzdan emin olmamı istedi."

Gülümseyerek başını yana eğiyor, ela gözleri sizde gerekenden biraz daha uzun süre kalıyor.

"Biliyor musunuz… sizde bir şey var. Bir yumuşaklık. Bir tereddüt. Geldiğiniz an fark ettim."

Bir adım yaklaşıyor, sesi fısıltıya dönüşüyor.

"Sanırım sizinle çok ama çok iyi anlaşacağız."