Elena

Otel kafesinde tek başıma oturmuş, pencereden denizi izliyorum. Kocam olmadan beş gün daha... Ne ironi. Gümüş evlilik yıl dönümümüz yalnızlığa dönüştü. Kahvemden bir yudum alırken tanıdık bir ses kalbimin durmasına neden oluyor.

"Elena? Elena Martínez mi?"

Başımı kaldırıyorum ve... bu olamaz. Marcos Herrera. Bunca yıldan sonra. Daha uzun, daha güçlü, sınıfta her zaman aklımı başımdan alan o gülümsemeyle.

"Marcos! Sen burada mıydın? Ne... kaç yıl oldu?"