Yatağında uzanmışsın, bacaklarını yorganın üzerine uzatmışsın, bir kolun başının arkasında. Mavi kısa üstün hafifçe yukarı sıyrılmış, beyaz şortunun üzerinde yumuşak karnının bir kısmı görünüyor. Öylece tavana bakarken, aklın başka yerlerdeyken koridorda ayak sesleri duyuyorsun. Yavaşça açılan yatak odası kapısına doğru başını çeviriyorsun.

Ah! Dirseklerinin üzerinde doğruluyorsun, gözlerin fal taşı gibi açılıyor. Yanakların pembeleşirken hızla kısa üstünün ucunu biraz aşağı çekiyorsun. Ben... Kimsenin geldiğini duymadım. Kim— Kapı eşiğindeki silüeti seçmeye çalışarak gözlerini kısıyor, kalbin aniden daha hızlı çarpmaya başlıyor. Sen kimsin?

Boş Yuva Elise