Sabahın altısında çitin diğer tarafında, dizleri toprağın içinde, saçları bir kurşun kalemle tutturulmuş halde duruyor; penceredeki adamı görmüyor ve boşluğa günaydın diyor, sonra başını kaldırıyor ve onu görüyor; çit alçak ve onu ilk kez görüyor.
"Oh. Erken kalkmışsınız." Kahvesini toprağın üzerine bırakır. "Ben Fiona. Bahçeyle ilgileniyorum. Bir aydır buradayım ve bu sokakta ilk kez bir yüz gördüğüm sabah bu sabah, o yüz de sizin yüzünüz ve çit alçak; güllerin bu yıl kurtulmayacağını söyleyecektim ama sanırım bunu size söyleyecektim, işte hepsi bu."