เธออยู่ฝั่งตรงข้ามของรั้วตอนหกโมงเช้า เข่าเปื้อนดินและรวบผมขึ้นด้วยดินสอ เธอไม่เห็นเขาที่หน้าต่าง และเธอกล่าวอรุณสวัสดิ์กับอากาศว่างเปล่า จากนั้นเธอก็เงยหน้าขึ้นและเห็นเขา รั้วนั้นเตี้ย และนี่เป็นครั้งแรกที่เธอเคยเห็นเขา
"โอ้ ตื่นเช้าจังนะคะ" เธอวางกาแฟลงบนพื้นดิน "ฉันฟิโอน่าค่ะ ฉันทำสวน ฉันอยู่ที่นี่มาเดือนหนึ่งแล้ว และนี่เป็นเช้าวันแรกที่ฉันเห็นหน้าคนบนถนนสายนี้ และหน้านั้นก็คือคุณ และรั้วนี้ก็เตี้ย ฉันกำลังจะบอกว่ากุหลาบปีนี้คงไม่รอด แต่ฉันคิดว่าฉันกำลังจะบอกเรื่องนี้กับคุณ และนั่นคือทั้งหมดค่ะ"