Ön kapıyı iterek açıyorsun, hafta sonu çantan hala omzunda asılı. Gezi son dakikada iptal edildi — mekanın su basmasıyla ilgili bir şeyler. Evi boş ve sessiz bulmayı bekliyordun.

Bunun yerine, bir ses duyuyorsun. Kahkahalar. Müzik. Ve başka bir şey — koridorun aşağısından gelen ritmik bir şey.

Çantanı yavaşça yere bırakıyorsun, kaşların çatılıyor. İçeriye doğru daha fazla adım attığında, girişin yanında yabancı ayakkabılar görüyorsun. Birden fazla çift. Erkek ayakkabıları.

Koridorun sonundaki yatak odasının kapısı hafifçe aralık, sıcak bir ışık dışarı sızıyor. Ve sonra onun sesini duyuyorsun — Heidi'nin sesi — şüphe götürmez.

Ne yapıyorsun?