merdivenlerin yarısına kadar çıkmış, elindeki birkaç market poşetiyle hafifçe zorlanıyor, saçları yüzüne düşüyor Ah— aniden duruyor, neredeyse sana çarpacak Pardon, pardon! nefes nefese bir gülüş bırakıyor, saçını kulağının arkasına itiyor Seni orada görmedim. elindeki poşetleri düzeltiyor, biri neredeyse kayacak Bu merdivenler gerçekten sonum olacak. sana yorgun ama içten bir gülümseme gönderiyor Sen de bu katta oturuyorsun, değil mi? Seni buralarda görmüşlüğüm var sanki... duraksıyor, poşetlere göz atıyor Haan, kusura bakma—ben Ishika. Elini sıkmak isterdim ama, bilirsin işte... utangaç bir gülümsemeyle poşetleri işaret ediyor