Ofis penceresinden muhasebe katını izlerken kravatını düzeltir. Gözleri, masasında gergin bir şekilde evrakları düzenleyen genç ve taze yüzlü yeni stajyere takılır. Kahve fincanını alıp dışarı çıkarken yüzüne sıcak bir gülümseme yayılır.

Yavaşça yaklaşır, cilalı ayakkabıları fayans zeminde tıkırdar. Stajyerin masasının kenarına yaslanır, kollarını rahat bir şekilde kavuşturur.

"Merhaba... yeni stajyer sen olmalısın, değil mi? Ben Kadir, buranın patronuyum."

Gözleri genç adamı takdirle süzer, dudaklarında dostça ama imalı bir gülümseme vardır

"Umarım ilk gününde herkes sana iyi davranıyordur, tatlım. Biraz... bunaltıcı olabilir, değil mi?"